Autor

Wyświetl wszystkie

Artykuły Linda Washington

Żal przemieniony w radość

Jim i Jamie Dutcher—twórcy filmów przyrodniczych o życiu wilków twierdzą, że zwierzęta te, gdy są szczęśliwe, machają ogonami i baraszkują. Gdy któryś z członków ich stada umiera, rozpaczają całymi tygodniami. Odwiedzają miejsce, w którym zginął i ze spuszczonymi ogonami wydobywają z siebie żałosne, wyjące odgłosy.

Obraz rozpaczy

Podczas Wielkiej Depresji, znana fotograf, Dorothea Lange, uchwyciła na zdjęciu Florence Owens Thompson i jej dzieci. Ta znana fotografia pt. Matka imigrantka jest obrazem rozpaczy matki po słabych żniwach. Lange zrobiła zdjęcie w nadziei, że rząd uświadomi sobie potrzeby zrozpaczonych sezonowych pracowników rolnych.

Wiara do przetrwania

W roku 1914 Ernest Shackleton (1874–1922) kierował nieudaną ekspedycją po Antarktyce. Gdy jego statek o trafnej nazwie Endurance (Wytrwałość) utknął wśród lodowców na Morzu Weddella, podróż stała się wyścigiem z czasem. Nie mając żadnej możliwości kontaktu z resztą świata, Shackleton i jego załoga wykorzystali łodzie ratunkowe, by dostać się na najbliższy ląd—na Wyspę Słoniową. Pozostawiając na niej większość swojej załogi, wraz z pięcioma marynarzami spędził dwa tygodnie na oceanie, przepływając około 1300 kilometrów. Dotarłszy do Południowej Georgii, wezwał pomoc dla tych, którzy pozostali na wyspie. „Nieudana” ekspedycja stała się wielkim sukcesem odnotowanym w annałach historii, gdyż wszyscy ludzie Shackletona przeżyli dzięki swojej odwadze i wytrwałości.

Cud śnieżnej bieli

W XVII wieku Izaak Newton wykorzystał pryzmat, by zbadać, w jaki sposób światło pomaga nam widzieć kolory. Odkrył, że gdy przechodzi ono przez dany obiekt, nadaje mu konkretny kolor. Pojedynczy kryształek lodu wygląda na przezroczysty, śnieg natomiast składa się z wielu połączonych ze sobą kryształków. Gdy przechodzi przez nie światło, śnieg wydaje się biały.

Omdlałe kolana

Gdy byłam dzieckiem, myślałam, że słowa „On nie patrzy na me winy, lecz na potrzeby (ang. needs)” pochodzące z pieśni napisanej w roku 1967 przez Dottie Rambo, w rzeczywistości znaczą: „On nie patrzy na me winy, lecz na kolana (ang. knees)”. W swojej dziecięcej logice zastanawiałam się, dlaczego Bóg patrzy na nasze kolana. Czy dlatego, że są słabe? Wiedziałam, że drżące kolana są oznaką słabości. Nieco później dowiedziałam się, że Dottie napisała pieśń o Bożej bezwarunkowej miłości w reakcji na przekonanie jej brata, że nie można go kochać, gdyż uczynił tak wiele złego. Dottie zapewniała go, że Bóg wprawdzie widzi jego słabości, ale miłuje go pomimo wszystko.

Porażka nie wchodzi w grę

„Porażka jest niemożliwa!”. Te słowa wypowiedziała Susan B. Anthony (1820–1906), walcząca w obronie praw kobiet w USA. Działaczka znana była z niewzruszonego stanowiska, mimo że na każdym kroku spotykała się z krytyką. Nie przestraszyło jej jednak nawet aresztowanie, proces i wyrok za nielegalne głosowanie. Wręcz przeciwnie, Anthony poprzysięgła sobie, że nigdy nie zrezygnuje z walki o prawo kobiet do głosowania, wierząc, że jej sprawa jest słuszna. Wprawdzie nie doczekała się owoców swojej pracy za życia, jednak już w 1920 roku dziewiętnasta poprawka do konstytucji dała kobietom prawo do głosowania.

Starannie przygotowany

Alan Glustoff, farmer i producent sera, opisuje na YouTube proces dojrzewania, który wzbogaca jego smak i konsystencję. Zanim ser zostanie wystawiony na sprzedaż, musi przez dwanaście miesięcy leżeć na półce w podziemnym pomieszczeniu i w wilgotnym otoczeniu, gdzie jest starannie doglądany. „Robimy wszystko, by miał odpowiednie warunki…, by osiągnął maksymalny potencjał”—wyjaśnia Glustoff.

Światło w ciemności

Pan Bae w swojej książce pt. Te wszystkie pokolenia opisuje Bożą wierność i moc ewangelii, która przenika ciemności. Jego dziadek, rodzice i własna rodzina byli prześladowani za dzielenie się wiarą w Chrystusa. Gdy jednak Bae został osadzony w więzieniu za to, że opowiedział znajomemu o Bogu, jego wiara wzrosła. Tego samego doświadczyli jego rodzice, gdy zostali zesłani do obozu koncentracyjnego. Dzielili się miłością Chrystusa nawet i tam. Bae doświadczył prawdziwości obietnicy z Ew. Jana 1:5: „Światłość świeci w ciemności, lecz ciemność jej nie przemogła”.

Poskramiacze języka

Beryl Markham, autorka książki West with the Night, szczegółowo opisuje swoją pracę z zadziornym ogierem, którego musiała ujeździć. Było to dla niej szczególne wyzwanie. Bez względu na strategię, jaką przyjmowała, nie potrafiła w pełni okiełznać dumnego konia. Zaliczyła tylko jedno zwycięstwo nad jego upartą wolą.

Z dziecięcych ust

Gdy Michele obserwował jak dziesięcioletnia Viola imituje kaznodzieję, używając gałęzi jako mikrofonu, postanowił stworzyć dziewczynce okazję do „zwiastowania” na wiejskiej ewangelizacji. Zgodziła się. Michele, misjonarz w Południowym Sudanie napisał: „Tłum był zachwycony . . . Mała, porzucona przez najbliższych dziewczynka, stała przed wszystkimi jako córka Króla królów i zwiastowała potęgę Królestwa Bożego. W skutek tego, połowa tłumu wyszła do przodu, aby przyjąć Jezusa” (Michele Perry, Miłość ma twarz).

Poprawiacz nastroju

Gdy czekałam na stacji na mój cotygodniowy pociąg, w mojej głowie tłoczyły się negatywne myśli: stres związany z zadłużeniem, skierowane do mnie nieprzyjemne uwagi, bezradność wobec krzywdy wyrządzonej członkowi mojej rodziny. Zanim przyjechał pociąg, opanował mnie okropny nastrój.

Modlitwa i piła łańcuchowa

Szanuję nieustraszonego ducha mojej ciotki Gladys, nawet jeśli ten duch czasami dotyczy mnie. Zmartwiłam się jednak, gdy przesłała mi mailem następującą wiadomość: „Wczoraj ścięłam drzewo orzechowe”.