W mroźną, zimową noc, jakiś przechodzień wrzucił ogromny kamień przez okno sypialni pewnego żydowskiego dziecka. Okno udekorowane było gwiazdą Dawida i menorą z okazji Chanukki—żydowskiego święta świateł. Tysiące mieszkańców Billings w stanie Montana—w tym wielu wierzących w Jezusa—zareagowało na nienawistny czyn wielkim współczuciem. W akcie solidarności ze swoimi żydowskimi sąsiadami, nakleili wizerunki menory również w swoich oknach.

Jako wyznawcy Jezusa również doświadczyliśmy ogromnego współczucia. Nasz Zbawiciel tak bardzo się uniżył, że utożsamił się z nami i zamieszkał wśród nas (Ew. Jana 1:14). To dla nas „[będąc] w postaci Bożej . . . wyparł się samego siebie [i] przyjął postać sługi” (Filipian 2:6-7). Potem, cierpiąc z cierpiącymi i płacząc z płaczącymi, umarł na krzyżu, poświęcając swoje życie, aby ocalić nasze.

Nasz Zbawiciel nigdy nie jest obojętny na nasze zmagania. Gdy ktoś „rzuca kamieniem” w okno naszego życia, podnosi nas na duchu. Gdy życie niesie nam rozczarowania, towarzyszy nam w rozpaczy. W Psalmie 138 czytamy: „Wzniosły jest Pan, a jednak spogląda na uniżonego, a dumnego z daleka poznaje” (w. 6). Bóg zachowuje nas w utrapieniach, rozprawiając się zarówno ze „złością nieprzyjaciół” (w. 7), jak i z naszymi lękami. Dziękuję Ci Boże, za Twoją współczującą miłość.