Wracaliśmy do domu po odwiedzinach rodziny mieszkającej w innym mieście. Gdy zatrzymaliśmy się na stacji benzynowej, zauważyłem leżącą na ziemi brudną i grubą kopertę. Wziąłem ją do ręki i zajrzałem do środka. Ku mojemu zdziwieniu znalazłem w niej mnóstwo banknotów.

Ktoś zgubił pieniądze i prawdopodobnie ich w tym momencie gorączkowo szukał. Zostawiłem numer telefonu pracownikom stacji benzynowej na wypadek, gdyby wrócił. Nikt jednak nigdy nie zadzwonił.

Ktoś miał pieniądze i je zgubił. Tym właśnie cechują się ziemskie skarby. Można je zgubić, ukraść lub roztrwonić. Można je stracić w wyniku złych inwestycji lub na rynku pieniężnym, nad którym nie mamy kontroli. Niebiański skarb natomiast, który mamy w Jezusie—odnowioną relację z Bogiem i obietnicę życia wiecznego—jest inny. Nie możemy go stracić na stacji benzynowej ani w żadnym innym miejscu.

Dlatego Jezus powiedział nam, abyśmy gromadzili „skarby w niebie” (Ew. Mateusza 6:20). Czynimy to, gdy „bogacimy się w dobre uczynki” (1 Tymoteusza 6:18) lub stajemy się „bogaci w wierze” (Jakuba 2:5), z miłością pomagając innym i dzieląc się z nimi Jezusem. Będąc prowadzeni i posilani przez Boga, gromadźmy sobie wieczny skarb i oczekujmy naszej wiecznej przyszłości z Panem.