Dwunastoletnia dziewczynka miała po raz pierwszy wziąć udział w biegu przełajowym, lecz była niechętna. Mimo że przygotowywała się do wydarzenia, bała się, że słabo wypadnie. Ostatecznie jednak stanęła do rywalizacji. Później, gdy zawodnicy kolejno kończyli bieg, linię mety przekroczyli wszyscy za wyjątkiem niechętnej zawodniczki. W końcu jej mama, wypatrując córki, zobaczyła w oddali samotną postać. Udała się na linię mety, żeby pocieszyć zrozpaczoną zawodniczkę. Gdy ta przybiegła, krzyknęła jednak: „To było niesamowite!”

Co może być niesamowitego w zakończeniu biegu na ostatniej pozycji? Dobiegnięcie do mety!

Dziewczynka spróbowała zmierzyć się z czymś bardzo trudnym i dokonała tego! Pismo Święte docenia ciężką i pilną pracę, której często można nauczyć się przez sport, muzykę i inne dziedziny, wymagające wytrwałości i wysiłku.

Księga Przypowieści Salomona mówi: „Ręka pracowitych będzie rządziła, lecz ręka gnuśna musi odrabiać pańszczyznę” (12:24). W dalszym fragmencie czytamy: „Każda mozolna praca przynosi zysk, lecz puste słowa powodują tylko straty” (14:23). Te mądre zasady—nie tylko słowa—mogą nam pomóc dobrze służyć Bogu.

Boży plan dla ludzkości zawsze obejmował pracę. Nawet jeszcze przed upadkiem Adam miał „uprawiać” i „strzec” ogrodu Eden (I Mojżeszowa 2:15). Wszelka praca, jakiej się podejmujemy, powinna być wykonywana „z duszy” (Kolosan 3:23). Pracujmy z siłą, jaką daje nam Bóg i Jemu pozostawmy rezultaty.