Intrygującym elementem amerykańskiego futbolu są klubowe hymny, śpiewane przez kibiców przed rozpoczęciem każdego meczu. Pieśni te mogą być śmieszne (Glad All Over), dziwaczne (I’m Forever Blowing Bubbles) i zaskakujące. Psalm 23 jest na przykład hymnem klubu West Bromwich Albion. Słowa Psalmu widnieją na trybunach jego stadionu, oznajmiając każdemu, kto przybył na mecz, jak wielka jest troska Dobrego Pasterza.

Król Dawid w Psalmie 23 dokonał ponadczasowego stwierdzenia: „Pan jest pasterzem moim” (w. 1). Mateusz—autor Ewangelii—mówi nam: „A [Jezus] widząc lud, użalił się nad nim, gdyż był utrudzony i opuszczony jak owce, które nie mają pasterza” (Ew. Mateusza 9:36). W Ewangelii Jana 10 natomiast Pan zadeklarował swoją miłość i troskę wobec „ludzkich owiec” swojego pokolenia. „Ja jestem dobry pasterz”—powiedział. „Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce” (w. 11). Współczucie kierowało słowami Jezusa do tłumów, Jego reakcjami na ich potrzeby, a w końcu Jego ofiarą za nasze grzechy.

„Pan jest pasterzem moim” to coś daleko więcej niż starożytna poezja lub mądre powiedzenie. Jest to pełne ufności stwierdzenie, że wielki Bóg nas zna i kocha, a Jego Syn nas ratuje.