Maria Egipcjanka (344-421), podobnie jak Jan Chrzciciel, żyła na pustyni. Jednak zanim poszła w jego ślady, lata swojej młodości poświęciła uciechom świata i uwodzeniu mężczyzn. W szczytowym momencie swojej niecnej kariery wyruszyła do Jerozolimy z zamiarem deprawowania pielgrzymów. Zamiast tego jednak doświadczyła głębokiego przekonania o swoich grzechach, a następnie żyła życiem pokuty i samotności z dala od ludzi, na pustyni. Radykalna przemiana Marii obrazuje ogrom Bożej łaski i uzdrawiającą moc krzyża.

Uczeń Jezusa—Piotr—aż trzy razy zaparł się Jezusa, mimo że kilka godzin wcześniej był gotów za Niego umrzeć (Ew. Łukasza 22:33). Bardzo ubolewał, gdy uświadomił sobie swoje sprzeniewierzenie (Łukasza 22:61-62). Po śmierci i zmartwychwstaniu, Jezus ukazał się kilku uczniom, dając Piotrowi szansę naprawienia błędu. Podczas gdy uczniowie łowili ryby, Jezus trzykrotnie zapytał Piotra o jego miłość—każde pytanie odpowiadało jednemu zaparciu się (Ew. Jana 21:15-17). Potem powierzył uczniowi opiekę nad swoim ludem, czego rezultatem było odegranie przez Piotra kluczowej roli w budowaniu Kościoła. Ostatecznie był on gotów oddać życie za Chrystusa.

Biografia każdego z nas może rozpoczynać się listą samych niepowodzeń i porażek. Boża łaska zawsze jednak pozwala na inne zakończenie. Dzięki niej Bóg odkupia nas i przemienia.