Korzystając z astronomii akustycznej, naukowcy mogą obserwować i wsłuchiwać się w dźwięki i puls przestrzeni. Odkryli, że gwiazdy nie krążą w ciszy nocnego nieba, lecz generują muzykę. Podobnie jak dźwięki humbaków, rezonans gwiazd mieści się w zakresie długości fal lub częstotliwości, który może być niesłyszalny dla ludzkiego ucha. Mimo to, muzyka gwiazd, wielorybów i innych organizmów tworzy symfonię, która ogłasza wielkość Boga.

W Psalmie 19:2-5 czytamy: „Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a firmament głosi dzieło rąk Jego. Dzień dniowi przekazuje wieść, a noc nocy podaje wiadomość. Nie jest to mowa, nie są to słowa, nie słychać ich głosu . . . A jednak po całej ziemi rozbrzmiewa ich dźwięk i do krańców świata dochodzą ich słowa”.

W Nowym Testamencie apostoł Paweł stwierdza, że w Jezusie „zostało stworzone wszystko, co jest na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne . . . wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone”(Kolosan 1:16). W odpowiedzi na to śpiewają na cześć Stwórcy wyżyny i głębiny fizycznego świata. Przyłączmy się więc do niego i wychwalajmy wielkość Tego, który „zmierzył swoją garścią wody i piędzią wytyczył granice niebiosom” (Izajasza 40:12)